Stille Littekens gaat over wat mensen met zich meedragen zonder dat je het ziet. Pijn die stil blijft, maar er wel is. We maakten de film met interviews en dans. De interviews waren bijzonder om af te leggen, mensen die open vertellen wat ze hebben meegemaakt. Dans gaf ons de ruimte om die emotie te laten voelen zonder het uit te leggen. Zo’n film maken is precies waar we het voor doen: werk dat iets losmaakt bij de kijker en iets goeds doet voor de wereld.
